گذار از کشف پیش بالینی به اثربخشی بالینی همچنان یک مانع مهم در توسعه دارو است.مدل‌های نخستی‌های غیر انسانی (NHP).به ویژه ماکاک های سینومولگوس و رزوس، یک پل انتقالی حیاتی را فراهم می کنند. با وجود نشان دادن بخش کوچکی از حیوانات تحقیقاتی، NHPها برای مدل‌سازی آسیب‌شناسی‌های پیچیده انسانی که در آن گونه‌های دوردست از نظر فیلوژنتیکی قادر به تکرار پاسخ‌های بیولوژیکی انسان نیستند، ضروری هستند.
محدودیت های فاصله فیلوژنتیکی در مدل های جوندگان
در حالی که مدل‌های جوندگان برای غربالگری مراحل اولیه-پایه‌ای هستند، کاربرد ترجمه‌ای آنها اغلب توسط پروفایل‌های فیزیولوژیکی و ایمونولوژیکی متفاوت محدود می‌شود. نابرابری های قابل توجه در تنظیم متابولیک، توزیع چربی و مسیرهای فارماکوکینتیک (PK) اغلب منجر به ساییدگی بالینی می شود. این شکاف‌ها از انعکاس دقیق پاتوژنز و ناهمگونی بالینی بیماری‌های پیچیده انسانی، به‌ویژه در ایمونولوژی و اختلالات متابولیک، از مدل‌های جوندگان جلوگیری می‌کند.
حفاظت از اهداف و سیستم های بیولوژیکی
اتکا به مدل‌های NHP به دلیل حفظ تکاملی بالا بین پستانداران و انسان‌ها است. NHP ها همسانی گسترده ای را در توالی های ژنومی، بیان پروتئین و معماری سیستم ایمنی نشان می دهند.
- ایمونولوژی و پوست:آناتومی پوست NHP، تمایز کراتینوسیت ها، و زیر مجموعه های لنفوسیتی همسانی بالایی با سیستم های انسانی نشان می دهند که برای ارزیابی بیولوژیک ها ضروری است.
- متابولیسم و غدد درون ریز:تنظیم خودکار تعادل انرژی و هموستاز گلوکز در NHP ها دقیقاً منعکس کننده فیزیولوژی انسان است و ارزش پیش بینی برتری را برای نامزدهای داروی متابولیک فراهم می کند.
- نوروبیولوژی:پیچیدگی ساختاری و عملکردیNHP سیستم عصبی مرکزی (CNS)امکان ارزیابی روش های پیچیده زایمان مانند تجویز داخل نخاعی یا داخل پارانشیمی را فراهم می کند.
ارزش ترجمه استراتژیک در توسعه پیش بالینی
NHP ها گونه های ارجح برای سم شناسی نظارتی و فارماکولوژی ایمنی هستند، زمانی که فعالیت بیولوژیکی به پستانداران محدود می شود. سیستم‌های آنزیم متابولیزه کننده دارو (DME) و پروفایل‌های ناقل آنها با انسان‌ها همسو هستند و این اطمینان را می‌دهند که مدل‌سازی PK/PD پیش‌بینی‌کننده قرار گرفتن در معرض انسان است.
علاوه بر این، NHP ها برای توسعه روش های پیشرفته ضروری هستند، از جمله:
- ژن درمانی:ارزیابی توزیع ناقل ویروسی، تعامل هدف، و بیان بلندمدت-.
- بیولوژیک مولکولی بزرگ:ارزیابی ایمنی زایی و عملکردهای مؤثر با واسطه Fc-.
- جراحی پیچیده-مدل های القا شده:شبیه سازی شرایط مزمن از طریق تکنیک های مداخله ای دقیق.
نتیجه گیری
در حالی که صنعت به توسعه جایگزین‌های in vitro و in silico ادامه می‌دهد، سیستم‌های فیزیولوژیکی یکپارچه NHPها برای-پزشکی ترجمه‌ای غیرقابل جایگزین باقی می‌مانند. مدل‌های NHP با ارائه داده‌های بالینی با وفاداری بالا، خطر بالینی را کاهش داده و ارائه درمان‌های ایمن و مؤثر به بیماران را تسریع می‌کنند.
درباره Prisys Biotech
Prisys Biotech یک سازمان تحقیقاتی قراردادهای پیش بالینی تخصصی (CRO) است که بر روی طب ترجمه مبتنی بر NHP{0}} متمرکز است. Prisys یک پلت فرم یکپارچه برای اعتبار سنجی اثربخشی، ارزیابی ایمنی و مطالعات PK/PD اجرا می کند. با استفاده از مدل‌های اختصاصی بیماری NHP و زیرساخت‌های بالینی پیشرفته{3}}، Prisys از شرکای بیودارویی جهانی در بهینه‌سازی ارسال‌های IND و استراتژی‌های انتقال بالینی پشتیبانی می‌کند.
سوالات متداول
س: چرا مدل‌های NHP نسبت به جوندگان برای توسعه بیولوژیک و ژن درمانی ترجیح داده می‌شوند؟
پاسخ: NHP ها همولوژی هدف بالا و معماری سیستم ایمنی را با انسان ها به اشتراک می گذارند، که برای ارزیابی ایمنی و کارایی بیولوژیک های{0} گونه های خاص بسیار مهم است. برای ژن درمانی، مقیاس تشریحی و شباهت های فیزیولوژیکی NHP ها امکان ارزیابی دقیق توزیع زیستی ناقل و تکنیک های تحویل جراحی را فراهم می کند که در گونه های کوچکتر قابل تکرار نیستند.
س: چگونه نمایه فارماکوکینتیک NHP (PK) قابلیت پیش بینی بالینی را بهبود می بخشد؟
پاسخ: NHPها دارای آنزیم‌های متابولیزه کننده دارو و مسیرهای دفع صفراوی هستند که بسیار شبیه به مسیرهای موجود در انسان است. این منجر به پارامترهای PK (مانند ترخیص کالا از گمرک، حجم توزیع، و نیمه عمر) می‌شود که دوزهای بالینی انسان را با دقت بیشتری پیش‌بینی می‌کنند و خطر سمیت غیرمنتظره یا قرار گرفتن در معرض زیر{3}درمانی را در آزمایش‌های فاز I کاهش می‌دهند.
س: Prisys Biotech چه قابلیت های خاص مدل سازی NHP را ارائه می دهد؟
پاسخ: Prisys Biotech در مدل‌های{0}بالا بیماری NHP، از جمله مدل‌های بیماری‌های CNS، قلبی عروقی، متابولیک و التهابی تخصص دارد. پلتفرم ما تصویربرداری درجه بالینی، نظارت از راه دور، و روش‌های مداخله‌ای تخصصی را ادغام می‌کند تا اطمینان حاصل شود که نقاط پایانی بالینی مستقیماً با استانداردهای تشخیصی بالینی قابل مقایسه هستند.
