نشانگرهای زیستی تصویربرداری مولکولی: پیشرفت تحقیقات ترجمه و توسعه دارویی

در توسعه دارو، یک هدف اولیه، نمایش عینی تعامل هدف و پاسخ بیولوژیکی در داخل بدن است. در حالی که نقاط پایانی مانند هیستوپاتولوژی و مشاهدات بالینی استاندارد هستند، آنها اغلب ارزیابی های گذشته نگر یا غیرمستقیم از اثربخشی درمان را ارائه می دهند.

نشانگرهای زیستی تصویربرداری مولکولی یک روش غیرتهاجمی و طولی برای تعیین کمیت فرآیندهای بیولوژیکی ارائه می‌کنند. برخلاف تصویربرداری تشریحی، این تکنیک‌ها امکان اندازه‌گیری واقعی-فعالیت سلولی، اشغال گیرنده، تجمع پروتئین و التهاب عصبی را فراهم می‌کنند. همانطور که توسعه دارو به سمت پزشکی دقیق تغییر می کند، نشانگرهای زیستی تصویربرداری به ابزار ضروری برای اعتبارسنجی هدف، طبقه بندی بیمار و ارزیابی فارماکودینامیک (PD) تبدیل شده اند.

بیومارکر تصویربرداری مولکولی یک سیگنال قابل سنجش است که یک فرآیند بیولوژیکی خاص یا هدف مولکولی را منعکس می کند. اینها معمولاً از طریق روش هایی مانند موارد زیر به دست می آیند:

• توموگرافی انتشار پوزیترون (PET)
• توموگرافی کامپیوتری انتشار تک فوتون (SPECT)
• PET/MRI
• PET/CT

با استفاده از کاوشگرهای هدفمند، محققان می توانند رویدادهای مولکولی را قبل از بروز تغییرات ساختاری و پاتولوژیک تجسم کنند. مزایای اولیه نسبت به نمونه‌گیری سنتی (مثلاً بیوپسی‌های خون یا بافت) شامل تجسم کل بدن، اندازه‌گیری کمی بیان هدف، و ارزیابی طولی در یک موضوع است.

بیومارکرهای تصویربرداری امکان جمع‌آوری دقیق‌تر داده‌ها را در طول چرخه عمر توسعه فراهم می‌کنند:

تصویربرداری PET امکان تعیین کمیت مستقیم اشغال گیرنده را فراهم می کند. این داده ها روشن می کند که آیا شکست درمانی ناشی از درگیری ناکافی هدف است یا محدودیت های بیولوژیکی خود هدف.

نشانگرهای زیستی تصویربرداری، نظارت{0}}در زمان واقعی پاسخ درمان را تسهیل می‌کند. تغییرات در فعالیت متابولیک، عملکرد انتقال دهنده های عصبی یا التهاب می توانند به عنوان نقطه پایانی اولیه PD عمل کنند و قبل از تغییر علائم بالینی، داده های تصمیم گیری را فراهم کنند.

بسیاری از بیماری ها، به ویژه در انکولوژی و نورولوژی، از نظر بیولوژیکی ناهمگن هستند. بیومارکرهای تصویربرداری امکان طبقه بندی بیماران را بر اساس آسیب شناسی مولکولی زمینه ای فراهم می کند که طراحی کارآزمایی بالینی را بهبود می بخشد و احتمال موفقیت را افزایش می دهد.

18F-Fluorodeoxyglucose (FDG) یک آنالوگ گلوکز است که میزان استفاده از گلوکز سلولی را ردیابی می کند. این یک ابزار استاندارد برای ارزیابی تغییرات متابولیک در انکولوژی، تخریب عصبی، و اختلالات التهابی است که به عنوان یک شاخص اولیه برای اثربخشی درمانی عمل می کند.

ردیاب‌های آمیلوئید به پلاک‌های آمیلوئید-بتا، که نشانه بیماری آلزایمر است، متصل می‌شوند. در کارآزمایی‌های بالینی، آمیلوئید PET اکنون یک ابزار استاندارد برای ثبت نام بیمار بر اساس پاتولوژی تایید شده و برای نظارت بر کاهش پلاک پس از درمان آنتی‌بادی ضد آمیلوئید است.

تصویربرداری PET انتقال دهنده دوپامین (DAT) یکپارچگی نورون های دوپامینرژیک پیش سیناپسی را ارزیابی می کند. دربیماری پارکینسون research, it provides an objective measure of neuronal preservation or degeneration.

پروتئین Translocator (TSPO) در میکروگلیاهای فعال و ماکروفاژها بیان می شود. TSPO PET به محققان اجازه می‌دهد تا فعالیت‌های التهابی عصبی را کمی کنند و آن را به ابزاری حیاتی برای بررسی مکانیسم‌های{1}}ایمنی واسطه در بیماری‌هایی مانند مولتیپل اسکلروزیس، سکته مغزی و آسیب‌های مغزی تبدیل می‌کند.

مدل‌های جوندگان در مراحل اولیه-تحقیقات بنیادی هستند، اما اغلب به دلیل آناتومی مغز، نمایه‌های ایمنی و پارامترهای فارماکوکینتیک، پاسخ‌های انسانی را پیش‌بینی نمی‌کنند.

نخستی‌های غیر انسانی، پل ترجمه‌ای برتر را فراهم می‌کنند. انسان{2}}آنها مانند آناتومی، سیستم ایمنی قابل مقایسه، و سازگاری باپلت فرم تصویربرداری معادل بالینی-اجازه دهید برای:

• ارزیابی توزیع زیستی ردیاب تحت پروتکل های بالینی
• اندازه گیری دقیق اشغال گیرنده
• ارزیابی پاسخ درمانی در مدل هایی که از نزدیک فیزیولوژی انسان را تقلید می کنند.

ادغام مدل‌های NHP در فرآیند توسعه نشانگرهای زیستی با اطمینان از اینکه پروتکل‌های تصویربرداری و نقاط پایانی اثربخشی در گونه‌های مرتبط با ترجمه معتبر هستند، خطر بالینی را کاهش می‌دهد.

Prisys Biotech یک پلتفرم یکپارچه را برای ترکیب فراهم می کندمدل‌های بیماری غیر{0}}پریمات انسانیبا فناوری‌های تصویربرداری معادل بالینی، از جمله MRI، CT، PET-CT و DSA. توانایی های ما از طیف کامل توسعه دارو پشتیبانی می کند:

• اعتبار سنجی رادیو ردیاب: ارزیابی ویژگی و توزیع در مدل های NHP.
• ارزیابی فارماکودینامیک: پایش طولی اثربخشی درمان.
• تعامل هدفمند: کمی کردن دارو{0}}تعامل هدف.
• : همراستایی بیومارکرهای بالینی با پروتکل های بالینی.

همانطور که صنعت به سمت روش‌های پیشرفته می‌رود-از جمله بیولوژیک، ژن درمانی و سلول‌درمانی{1}}نیاز به نقاط پایانی تصویربرداری دقیق و عینی همچنان رو به رشد است. نشانگرهای زیستی تصویربرداری مولکولی دیگر صرفاً تشخیصی نیستند. آنها نقاط پایانی ضروری هستند که مکانیسم های بیولوژیکی را با نتایج بالینی مرتبط می کنند.

Prisys Biotech با ترکیب ردیاب‌های پیشرفته PET، تصویربرداری چندوجهی و مدل‌های NHP مرتبط با ترجمه، توسعه‌دهندگان را قادر می‌سازد تا تصمیم‌های مبتنی بر داده{0}} اتخاذ کنند که مسیر اعتبارسنجی نامزد تا کارآزمایی بالینی را تسریع می‌کند.

با Prisys Biotech تماس بگیرید