مدل بیماری پستانداران غیرانسانی با حساسیت بیش از حد تاخیری (DTH).

علل:بر خلاف حساسیت نوع I، II، III، که عمدتا شامل پاسخ آنتی بادی (هومورال) است، DTH نوعی پاسخ با واسطه سلولی است. این پاسخ شامل برهمکنش سلول های T، مونوسیت ها و ماکروفاژها است.

این واکنش زمانی ایجاد می‌شود که سلول‌های CD{0}} Th1 آنتی‌ژن خارجی را در مجموعه‌ای با MHC کلاس II در سطح سلول‌های ارائه‌دهنده آنتی‌ژن تشخیص می‌دهند، که تکثیر سلول‌های CD4+ Th1 را تحریک می‌کند. سلول‌های CD{5}} IL-2 و اینترفرون گاما (IFN-) ترشح می‌کنند و باعث آزادسازی بیشتر سایر سایتوکاین‌های Th1 می‌شوند، بنابراین پاسخ ایمنی را واسطه می‌کنند. سلول‌های CD فعال شده در تماس، سلول‌های هدف را از بین می‌برند، در حالی که ماکروفاژهای فعال، آنزیم‌های هیدرولیتیک تولید می‌کنند و در صورت حضور با پاتوژن‌های درون سلولی خاص، به سلول‌های غول‌پیکر چند هسته‌ای تبدیل می‌شوند.

واکنش بیش از حد سلول های T کمکی و تولید بیش از حد سیتوکین ها به بافت ها آسیب می رساند، باعث التهاب و مرگ سلولی می شود.

مزایای مدل NHP DTH